Oei's profileQue sera, sera ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Que sera, sera ...อาจจะเป็นบทหนึ่งในชีวิต คิดไปทำไม คิดแล้ววุ่นวายหัวใจเปล่าๆ |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
wanna know more about me?
Some inspirations
|
January 17 ย้ายบ้าน และ โลกร้อน ... มันมาเกี่ยวกันได้ไง?ปกติก็มีบ้านหลายบ้านกับเค้าอยู่เหมือนกัน แล้วก็สิงสถิตอยู่แต่ละบ้านบ่อยมากน้อยตามกระแสคนรอบข้าง บวกกับความพึงพอใจของตัวเอง แต่ตอนนี้ facebook มัน import ที่เราเขียนใน spaces มาได้ (แอบตื่นเต้น...ไม่รู้ว่าฉลาด หรือว่าตัวเองบ้านนอกกันแน่ที่เพิ่งค้นพบความจริงอันนี้) หวังว่า spaces คงจะไม่น้อยใจเพราะว่าเราจะยังแชร์ข้อมูลกันอยู่นะจ๊ะ (อย่างน้อยฉันก็ยังใช้ hotmail อยู่ดีนั่นแหล่ะ...) ช่วงนี้อากาศในกรุงเทพหนาวผิดปกติ ชนิดที่ว่า นอนไม่ต้องเปิดพัดลม แถมยังต้องห่มผ้าห่มทั้งตัว ตื่นมาตอนเที่ยงเหงื่อก็ยังไม่มีสักเม็ด ถึงแม้ปิดกีฬามหาวิทยาลัยจะไม่ได้ไปเที่ยวกับใครเค้า แต่ก็ยังดีที่อากาศในกรุงเทพยังจะพอเป็นใจกับใครหลายๆคนที่ไม่ได้ไปอยู่บ้าง นั่งดูสารคดี 6 degrees เมื่อวานทางช่อง 9 (ถึงแม้จะไม่เต็มตอน แต่ก็พอจะได้สาระอยู่สักนิด) มันน่ากลัวจริงๆนะที่ธรรมชาติบนโลกได้เปลี่ยนแปลงไปโดยที่ใครหลายๆคนไม่ได้รับรู้หรือไม่ได้สนใจ และเราก็เพิ่งจะรู้ก็เมื่อวานตอนดูทีวีเนี่ยแหล่ะ ...ทั้งน้ำในแม่น้ำอเมซอนสายย่อยที่ไม่ใช่แค่ลดน้อยลง แต่แห้งเหือดไปเลย ป่าอเมซอน40%ไหม้ ซึ่งมันเป็นแหล่งผลิตฝนอันใหญ่ของโลก ...คลื่นความร้อนที่อยู่ดีๆก็แผ่มา และคร่าชีวิตผู้คนในยุโรปไปหลายพันคนโดยไม่รู้ตัวเมื่อปี 2003 ...หิมะและน้ำแข็งที่กรีนแลนด์ละลายลดน้อยลง เสียจนพวกหมาลากเลื่อนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ค่าและถูกทอดทิ้ง ...บลา บลา บลา อีกอย่างนี่น่ากลัวก็คือ เค้าบอกว่า อีกกี่ปีข้างหน้าก็ไม่รู้(จำไม่ได้) พวกปรากฏการณ์ ลานีญ่า ที่น้ำท่วมเกิดพายุ อะไรอย่างนั้น (จำ แคทรีน่า ที่อเมริกาได้รึเปล่า) มันจะเกิดขึ้น ... แต่ ... เป็นเรื่องปกติ จินตนาการแล้วไม่อยากอยู่ถึงตอนนั้นเลยแฮะ ท่าทางจะได้กลับไปอยู่อุดรหนีน้ำท่วมกรุงเทพจริงๆก็คราวนี้ล่ะ เพราะฉะนั้น... ถ้าช่วยกันทำให้ภาวะโลกร้อนที่มันเป็นอยู่ เป็นได้น้อยลง คนละไม้คนละมือก็คงจะดี เริ่มต้นด้วย การเลิกเล่น Mafia Wars, Pet Society, Mouse Hunt และสารพัด applications ที่ทำอยู่ทุกวันนี้จะดีไหม? ฉันคงทำไม่ได้แน่ๆ เปลี่ยนเป็นไม่เอาถุงจากเซเว่นก่อนก็แล้วกัน... --------------------------------------------------------- ปล.ทำไมอยู่ดีๆก็มาเขียนเรื่องโลกร้อนได้เนี่ย? December 16 เพลงเก่าเพลงตั้งแต่สมัยม.ปลาย แอบเอามาแปะ ตามพี่ชายฉันเอง แหะๆๆๆ เฮียบั๊คกำลังจะรับปริญญาแล้ว ส่วนของเรายังมีเวลาพอเหลืออยู่นะ
------------------------------------------------------------ From www.azlyrics.com ------------------------------------------------------------ November 22 คิดถึงไดอารี่หลังจากต้องทำ Scrapbook เกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่น ในวิชา Cont JP DSGN
ทำให้รู้สึกคิดถึงการเขียนบันทึกขึ้นมาจับใจ
ทำไมเราถึงเลิกเขียนไดอารี่ไปนะ
คงเป็นเพราะว่าขี้เกียจ แต่ละวันก็เหมือนๆเดิม วันไหนพิเศษก็เหนื่อยเกินกว่าจะเขียน พอจะกลับมาเขียนก็ไม่มีอารมณ์นั้นค้างอยู่แล้ว
กลับไปอ่านไดอารี่ครั้งล่าสุดที่เขียนด้วยมือ มันคือเมื่อ สองปีที่แล้ว
นานจังเนอะ ... อยากกลับไปเขียนอีกจัง
รู้สึกเสียดายรายละเอียดเล็กๆน้อยๆที่ตอนนี้คงลืมมันไปหมดแล้ว
และประสบการณ์อันแสนสนุกหลายอย่างที่ตอนนี้ก็จำได้แค่ลางๆ
เทอมสุดท้ายของชีวิตมหาวิทยาลัยแล้ว
ตอนนี้เหลืออีก...ประมาณ สี่เดือน ก็เสร็จสิ้นภารกิจ
วันก่อน ปัทมา ส่งเพลง "เพลงของเรา" (สครับ) มาให้ฟัง
แล้วบอกว่า อยู่ดีๆก็อยากให้เปิดเพลงนี้ตอนงาน ByeNior
พอฟังเพลง แล้วนึกถึงภาพในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าแล้วก็ขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
ออกจะเศร้าๆ อยู่นะ ... เวลาสี่ปีในมหา'ลัยเนี่ยมันไวจริงๆ
เทอมนี้ตบท้ายด้วยการลงเรียน 19 หน่วยกิต!
(จริงๆ 7 หน่วยก็จบแล้ว)
ส่วนหนึ่ง ก็คือเผื่อจะสามารถอัพเกรดได้ .. ซึ่งถ้าไม่ได้ ก็ไม่เสียหายอะไร
แต่ทุกวิชาที่เลือกลงไป ก็เป็นวิชาที่อยากเรียนทั้งหมดนั่นล่ะ
และก็หวังว่าคงจะไม่เหนื่อยเกินไป ... หรอกนะ (หวังว่า)
ช่วงนี้เหมือนกับห่างหายไปจากคณะอย่างจริงจัง(ซึ่งปกติก็ไม่ได้อยู่เท่าไหร่หรอก)
เพียงแต่ รู้สึกว่ามันห่างออกมา
ไม่อัพเดท ไม่รู้เรื่องอะไร และบางทีก็ไม่รู้สึกอยากติดตาม
คนอื่นเป็นอย่างนี้รึเปล่านะ?
หลังจากชวดความหวังในการไปเกาหลี
(แต่ก็ถือว่าดีแล้วที่ได้ไปกินบุปเฟ่ต์อาหารญี่ปุ่น และนานาชาติ ฟรีหลายมื้อ)
ก็ได้โอกาสดีๆอีกครั้งที่จะลองพัฒนาตัวเองดู
(หวังว่าคงจะไม่เป็นการไปโชว์โง่ให้คนอื่นดูหรอกนะ - -")
เออ ไม่เข้าใจตัวเองช่วงนี้เหมือนกันว่าคิดอะไรอยู่
หรือว่าฉันเข้าใจตัวเอง แต่ฉันไม่เข้าใจอีกคนกันแน่
หรือว่าต่างคนต่างเข้าใจ เพียงแต่ปล่อยมันไป
ขอให้อะไรๆ มันโอเคก็แล้วกัน ...
อยากให้ทุกวันเป็นวันที่ดีจัง ^^
October 05 Last breakปิดเทอมแล้ว
ก็เหมือนอย่างที่หลายๆคนคงพูดกันว่าเป็น "ปิดเทอมครั้งสุดท้าย"
พอลองมานับดูดีๆอีกที อีกไม่ถึงห้าเดือนก็จะจบชีวิตปริญญาตรีแล้วนี่นา
อะไรๆก็ผ่านไปเร็วกว่าที่คิดไว้
เทอมนี้เหมือนจะเป็นเทอมที่ปิดเร็วที่สุดเท่าที่เคยเรียนมา
(แต่เทอมหน้าคงจะเป็นเทอมที่ยาวนานที่สุดเช่นกัน - -")
คงด้วยละครส่วนหนึ่ง ที่ทำให้รู้สึกว่ายังไม่ทันได้เรียนอะไรก็สอบซะแล้ว
และหลายๆวิชาที่มีแต่งาน ไม่มีสอบ
แต่วิชาที่สอบ ก็มีงานให้ชวนปวดหัว และวิเคราะห์น้ำท่วมทุ่งแบบไม่รู้เรื่องอยู่ดี
ยังไงซะ... ก็ผ่านมาแล้ว ดังนั้น จงใช้เวลาที่เหลือตอนนี้อย่างสบายใจไปก่อนที่จะต้องไปพบเจอกับเกรดที่น่าหวาดเสียวตอนปลายเดือนจะดีกว่า
อ้อ.. นอกจากจะเป็นปิดเทอมสุดท้ายแล้ว
คงจะเป็น "ค่ายสุดท้าย" แล้วเหมือนกัน
เป็นค่ายสุดท้ายที่ได้ช่วยน้อยสุดๆ
อยากจะช่วย แต่บางทีก็เหมือนจะหมดไฟ
หรือถ้าจะยื่นมือเข้าไป บางทีมันก็ดูจะเป็นการเอาอะไรเก่าๆ ไปยัดให้กับความคิดใหม่ๆ
อยากให้ทุกคนได้ช่วยกันทำเยอะๆ ช่วยกันเตรียม ช่วยกันเก็บรายละเอียด ช่วยกันเรียนรู้ เพราะยิ่งนานไป ความเต็มที่และจริงจังมันคงจะยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ
ยังไงก็ช่วยๆดูแลมันด้วยละกันนะ
ส่วน 41 ใครที่ยังไม่เคยไปค่าย ก็เชิญชวนให้ไปกันเถิด
เพราะมันคงจะเป็นค่ายสุดท้ายที่ทุกคนจะสามารถเข้าร่วมได้แล้วล่ะ
ส่วนในเรื่องของอีกห้าเดือนข้างหน้า
ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงเหมือนกัน
"เรียนจบ...หางานทำ"
นี่คือเท่าที่คิดไว้... คิดน้อยไปรึเปล่า
จะไปเป็นอะไร จะหางานได้รึเปล่า เค้าจะรับเราไหมเนี่ย?
ตั้งใจว่าจะต้องทำพอร์ทมาสักพักละ แต่ก็ยังไม่ได้เริ่มอย่างจริงจังสักที
ตอนนี้แฮปปี้ดี
มีความสุขแบบลุ่มๆดอนๆ และงงๆระคนสับสนกันต่อไป
วันนี้หลังจากดู Scoop จบ
ได้ยินเพลงของ Swanlake และ In the Hall of the Mountain King มาตั้งแต่เริ่มเรื่องยันจบเรื่อง
ทำให้ไปเสิร์ชๆในเนตจะหาฟังดูอีกรอบเพราะรู้สึกคิดถึงยังไงก็ไม่รู้
ไปๆมาๆกลายเป็นว่านั่งโหลดเพลง classic อยู่ตั้งนาน(จนถึงตอนนี้)
ฟังก็ไม่เป็นหรอกว่ามันเพราะหรืออะไรยังไง
ทฤษฎีดนตรีอิฉันก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง เรียน mus app ก็งูๆปลาๆ
รู้แค่ว่า ฟังแล้ว "เพราะ" ดี ฟังแล้วมัน ซาบซึ้ง สะเทือนใจ ดีใจ สนุก ยังไงก็ไม่รู้ บอกไม่ถูก
จนทำให้อยากกลับไปเล่นเปียโนอีกสัก (แต่ก็รู้ว่ามันคงเป็นแค่ความอยาก ... เอาเข้าจริงๆเอ๋ยคงทำไม่สำเร็จ - -")
แล้วก็เสียดายที่ไม่ได้ไปดู The Nutcracker ที่ศูนย์วัฒนธรรม T-T (แล้วปีหน้าก็จะไม่ได้บัตรฟรีแล้วเพราะชีวิตนิสิตกำลังจะจบลง)
อยากไปเกาหลี!!!!!
September 12 Rainbow Cafe : 2008
Update ช้าไปไหม? จริงๆพิมพ์ไว้ตั้งนานแล้วล่ะ แต่เพิ่งจะเสร็จ เลยได้เอามาลง ไม่น่าเชื่อว่าผ่านไปแค่ 2 อาทิตย์ ความรู้สึกอะไรๆ มันดูจะเปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ 9 เดือน ที่ผ่านมา ... ก็จบลง และ ผ่านไปง่ายๆอย่างเงี๊ยะแหล่ะ เคลียร์ของเสร็จจากที่หอประชุม กลับมาใต้ถุน ก็ทิ้งมันไว้อย่างนั้น (ก็อยากจะเก็บนะ แต่ทำไมมันไม่มีอารมณ์จะเก็บก็ไม่รู้ หลายๆคนคงแอบด่าเราอยู่ - -") ------------------------------------------------------------------------------------ 3 กันยายน 2551 แสดงเสร็จไปเรียบร้อยแล้วกับ ละครเวทีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประจำปี 2551 เรื่อง คาเฟ่สีรุ้ง : คณะวุ่น คดีป่วน
ถึอว่าเป็นปีแรก และปีเดียวที่อยู่กับมันตั้งแต่ต้นจนจบ (ก็ไม่รู้ว่าถ้าไม่ได้เป็นปีสี่ และไม่ได้มีตำแหน่ง จะทำกันเป็นบ้าเป็นหลังอย่างนี้รึเปล่า) ไม่รู้เหมือนกันว่าละคร ได้ให้อะไรกับใคร อย่างไรบ้าง แต่สำหรับเราแล้ว ถึงแม้ว่าละครมันจะเป็นวัตถุ(อะไรสักอย่าง)ขนาดใหญ่ ที่หลายๆคน(แต่ไม่ทุกคน) ช่วยกันแบก ไถ เตะ กลิ้ง ยก สะกิด ฯลฯ ด้วยกัน ตั้งแต่จุดเริ่มต้น จนถึงจุดหมายปลายทางที่เราพามันไป ด้วยความพยายามอย่างเต็มที่(ถึงแม้จะมีอู้บ้างในบางครั้ง) และทำให้เราต้องหยุดเวลาของตัวเองไปชั่วขณะ เพื่อที่จะผลักดันมันไปจนสำเร็จ (รึเปล่า?) แต่มันก็ทำให้เราได้เรียนรู้ ที่จะจัดการกับชีวิต กับตัวเอง กับคนอื่น และกับคนอื่นอีกหลายๆคน
เหมือนเราจะไม่ค่อยได้ทำอะไรตามหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายสักเท่าไหร่เลย อาจจะเป็นเพราะว่า เราเชื่อมั่นว่า ทุกคนจะสามารถรับผิดชอบหน้าที่ของแต่ละคนได้อย่างเรียบร้อย และเรารู้สึกว่าทีมงานปีนี้ทุกคน "เก่ง" กันจริงๆ เพียงแต่บางครั้งเราอาจจะ manage พลาดไปหน่อยเท่านั้นเอง - -" (วันนั้นนั่งเรียน Ad Manage แล้วก็สะดุด กับ ตอนที่อาจารย์สอนเรื่อง หน้าที่ของผู้นำ ... คือ ดูแลทุกอย่างให้ดำเนินไปอย่างราบรื่น ถ้าตัดสินใจแล้ว เกิดปัญหาก็ต้องยอมรับผิดด้วยตนเอง แต่ถ้าหากผลงานมันออกมาดี ก็จะถือว่าทุกคนในทีมงานเป็นส่วนร่วมในความสำเร็จนั้นๆ) เราว่ามันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆแหล่ะ แต่ด้วยปัจจัยหลายๆอย่าง พองานทุกอย่างออกมาแล้ว เราก็ไม่สามารถจะแก้ตัวอะไรได้จริงๆ มันก็เป็นความผิดพลาดของเราที่ประมาทไปหน่อย เวลาน้อย พองานทุกงานมันออกมาแล้วไม่เป็นอย่างที่ตั้งใจ มันก็ช้าไปเสียแล้ว ที่ทำได้ก็แค่น้อมรับคำติ-ชมจากผู้คนรอบข้าง และอธิบายถึงสาเหตุโดยคร่าวของความผิดพลาดนั้นๆ ประเมินฝ่ายผลิตสื่อคราวนี้ ต้องสนุกเป็นแน่...รึเปล่า - -" ----------------------------------------------------------------------------------- 12 กันยายน 2551 จริงๆเหมือนอยากจะเขียนอะไรมากกว่านี้ แต่พอจะเขียนแล้วก็นึกไม่ออก ... หรือไม่ก็เขียนไปแล้วก็ดูจะไม่เข้าท่า ปาเข้าไปจนเลี้ยงละครเรียบร้อยแล้วก็เพิ่งจะได้มาเขียนต่อเนี่ยล่ะ ... ว่าแต่ ...เลี้ยงละครเนี่ย มันจัดขึ้นเพื่อ? (ไม่หรอก ก็คนทำก็ไป คนที่ทำแต่ไม่ได้ไปก็มีเยอะ ส่วนคนที่ไม่ทำแล้วไปก็ยิ่งเยอะใหญ่ ... ไม่เข้าใจ) นั่นแหล่ะ เอาเป็นว่า จบละครแล้ว ก็ "ยินดีที่ได้พบ ยินดีที่ได้รู้จักนะ" ขอบคุณหลายๆคนที่อยู่ด้วยกันมาตลอด ถึงมันจะมีอะไรไม่ตรงตามที่คิดไว้บ้าง แต่เรารู้สึกว่าทีมงานปีนี้เรา compromise กันดี (ใช่มะ?) ดีใจที่ได้ทำงานด้วยกันว่ะ และก็ขออภัยหากเราทำอะไรผิดพลาดไปด้วยนะจ๊ะ ><"
ยังไงปีหน้า ก็จะรอดูละกันนะ
August 13 Fighting!!เหลือเวลาอีกไม่ถึงสิบวัน ใครยังไม่ซื้อบัตรละครนิเทศ รีบด่วน!!!!!
ช่วงนี้ชีวิตก็วุ่นวายดี มีหลายรสชาติ งานเข้า แล้วก็ออก แล้วก็เข้ามาใหม่ ไอ้ที่เข้าไปแล้วยังออกไม่หมดก็ยังคาอยู่อย่างนั้น ก็ต้องค่อยๆจัดการกันไปเรื่อยๆ ใจเย็นได้บ้าง เย็นไม่ได้บ้าง แต่สุดท้ายมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี(คิดว่านะ)(รึเปล่า)(ดีแหล่ะ) หมั่นคอยดูแล และรักษาดวงใจ กัน ... แค่นั้น ก็น่าจะตรงตามวัตถุประสงค์ ของมันแล้ว
ช่วงนี้ชีวิตหลากหลาย ทั้งวุ่นวาย ... เพราะงานเยอะ (งานใน งานนอก งานตัวเอง งานสารพัดงาน) ทั้งว้าวุ่น ... เพราะบางที บางอย่าง มันไม่ได้ดั่งใจนึก และก็คิดว่า นี่ตกลงเรามาถูกทางรึเปล่า (แต่มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นแหล่ะ ผิดหวังบ่อยๆ จะได้ชิน ... แต่ก็ยังไม่ชินอยู่ดีแฮะ ... ก็ต้องพยายามกันต่อไป) ทั้งล้า ... สืบเนื่องจาก งานเยอะ บริหารเวลาไม่ดี ชิวเกินไป ไฟลนก้น หรือบางงานก็ไม่สามารถทำได้ด้วยตัวเอง ก็ต้องช่วยๆกันไปเรื่อยๆ นอนน้อย พักผ่อนน้อย มีเวลานอนก็เล่น(อย่างเช่นที่มานั่งอัพสเปซตอนนี้) ทำให้เอ๋ย ปกติ ที่หลับง่ายอยู่แล้ว ... ปิดตัวเองลง ได้ง่ายขึ้นกว่าเดิมอีก 30% (ไม่เชื่อลองสังเกตดู ... อย่าคิดว่าที่นั่งๆอยู่ คือ มีสติ) ทั้งนอย ... เพราะไปทำสีผมมาใหม่ และใครจะมองว่ายังไงก็ตามแต่ศรัทธา แต่อย่างไรก็ดี ยังมีบางเรื่องที่ทำให้อารมณ์ดีระหว่างวันได้ (รึเปล่า?) อันนี้ก็ต้องลองดูกันต่อไป...
เอาล่ะ ... มาทบทวน การทำงานในอนาคต(หนึ่งเดือนข้างหน้า)ดีกว่า ละครเข้าหอ ละครเล่นจริง (เหมือนจะสั้นๆเลยเนอะ) ไปแวะเวียนทำวอลอี หนึ่งวัน (ที่ Major รัชโยฯ) รายงานฝึกงาน รายงาน Ad Management (เรียกว่าเริ่มแล้วรึยัง?) งานครูโต งาน Intro Pack Design (คงจะสบายๆ?) ถ่าย Portrait (ดองไว้อย่างละอาทิตย์) รายงาน AE อย่าลืมว่า ช่วงนี้ มีงานประกวด(ที่จะส่งไม่ส่งอีกเรื่องนึง) อยากทำ นะ แล้วไง? อยากกิน อยากดูหนัง อยากช้อป อยากเที่ยว อยากถ่ายรูป อยากชิว อยากนอน อยากอ่านหนังสือ อยากทำสมุด อยากหาตัง อยากเก็บตัง อยากทำพอร์ท อยากได้ดินสอ อยากกลับบ้าน อยากปลูกต้นไม้ อยากเลี้ยงหมา อยากวาดรูป อยากวิ่ง อยากเล่นกีฬา อยากทำขนม อยากร้องเพลง อยากนู่นอยากนี่ร้อยแปด ... ทำไมสเปซนี้มันบ่นจังวะ? ตีห้าแล้ว ... หรือเอ๋ยควรจะไปนอนตั้งนานแล้วล่ะ? คืนนี้มีสาระมาก - -" July 20 รีบมาซื้อบัตรละครกันเร๊วววละครนิเทศ จุฬาฯ 51 ภูมิใจเสนอ "คาเฟ่สีรุ้ง : คณะวุ่น คดีป่วน" ขายบัตรตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคม นี้ จันทร์ถึงศุกร์ เวลา 9:00 - 19:00 น. เสาร์ 10:00 - 16:00 น. ที่หน้าคณะนิเทศศาสตร์ และ ศูนย์หนังสือจุฬาฯ สาขาสยามแสควร์ บัตรราคา 180 และ 200 บาท แสดง ณ หอประชุมจุฬาฯ วันที่ 22-24 และ 29-31 สิงหาคม นี้ รอบหนึ่งทุ่ม เสาร์อาทิตย์เพิ่มรอบบ่ายโมงจ้า ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ http://www.nitadechula.net ------------------------------------------------ ใกล้แล้วสินะ อยากให้ทุกๆคนมาดู(ถึงเราจะไม่ได้แสดงก็ตามที) ปีนี้จะได้ทำเพลงไหมนะ? ที่นั่งจะเต็มทุกรอบรึเปล่า? กระแสตอบรับของสื่อที่ออกไปเป็นยังไงบ้าง? ความสัมพันธ์ของคนในคณะจะเป็นยังไง? เดี๋ยวคงจะรู้แล้วล่ะ What ever will be, will be The future's not ours, to see Que sera, sera, ^^
|
Pat R.wrote:
นี่มันน้องปุ้ยนี่ ใส่เสื้อเข้ารูปนะ
Mar. 4
dews sangmaniwrote:
สวยขึ้นๆ
Sept. 8
Kei
wrote:
<< I'll smile whenever I see the pics on the left hand side, truely, it's funny, realistic and perfect photo....hehe~~
Aug. 21
คัมแบ๊ค??
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
